That One Time | die ene keer dat ik met mijn dikke reet op een olifant heb gezeten

Goed, zo groot is die kont van mij niet maar verder is hier niets aan gelogen. Ik heb op een olifant gezeten. Ik heb zelfs een ritje gemaakt op een olifant. Hoe en waarom ik dat deed lees je hier.

zo’n acht jaar geleden werkte ik als een au-pair in Australië. Om daar ook even te genieten van een welverdiende vakantie vertrok ik samen met een vriendin naar Bali. Mijn eerste ontmoeting met Indonesië, zelfs mijn eerste ontmoeting met Azië.

We genoten van het gezellige Kuta, het rustige Ubud, bezochten de groenste rijstvelden. Hier kwam ik voor het eerst in aanraking met brutale apen, letterlijk. Ook gingen we diep de jungle in, om op een olifant te rijden.

Mijn olifanten ritje op Bali

Na een uurtje rijden met de tuktuk werden we diep in de jungle gedropt op een prachtig uitzichtpunt. We hadden het mooiste uitzicht over de bossen en zo ver we konden kijken zagen we alleen maar groen. We werden verwelkomt met een lekker sapje. Daarna nam de vriendelijke meneer ons mee naar de plek waar het allemaal begon.

Oog in oog met een olifant. Ik vond het prachtig. Ik kon een olifant aaien. Het lieve beest gaf geen kik en liet alles zonder iets te doen toe. Wist ik veel dat het dier vast wel had geleerd dat het geen keuze had.

Samen met mijn vriendinnetje namen we plaats op het bankje wat op de rug van de olifant bevestigd was en toen gingen we op pad. Het was een prachtige route door de jungle, de olifant banjerde rustig tussen de groene bladeren door en wij genoten van volle teugen. We vonden het hilarisch dat de olifant tussendoor ook nog eens moet plassen en kakken tegelijk, met keutels zo groot als voetballen.

Na het ritje gingen we nog gezellig met de olifant badderen. De olifant was na de rit wel toe aan wat verkoeling. Er stonden nog wat pilaren in het water waar de olifant nog even zonder tegen tegenstribbelen op ging paraderen.

Waarom zou je dat doen?

Hoe dan? Hoe kan ik dit ooit gedaan hebben en hoe kan ik dit in hemelsnaam leuk hebben gevonden?

Het antwoord op die vraag weet ik nu ook echt niet meer. Ik was onwetend, ik wist het niet. Ik wist niet dat de dieren zo slecht behandeld werden. Ik wist niet wat een ritje op de rug van een olifant met het dier doet. Ik wist het gewoon niet.

Nu weet ik wel beter. Beter nog; ik verafschuw die domme toeristen die dit nu doen. En dat terwijl ik zelf ooit die domme, onwetende toerist was. Ik vind het zo erg om te zijn hoeveel toeristen hedendaags nog werkelijk geen idee hebben wat ze doen.

niet oké

Een ritje maken op een olifant is niet oké. De olifanten worden ontzettend slecht behandeld. Bovendien is het erg slecht voor de rug van het dier. Inmiddels weet ik dat en probeer ik mijn best te doen om zoveel mogelijk mensen hier bewust van te maken.

In mijn optiek kan er nooit genoeg aandacht zijn voor de dierenleed in de wereld. Want er is zoveel dierenleed op onze aarde. Er gebeuren nog steeds zoveel dingen die niet oké zijn. Zo heeft het World Animal Protection een lijst gemaakt met de 10 meest voorkomende, verschrikkelijke toeristenattracties waarbij dieren op een nare manier betrokken worden.

Heb jij ooit iets gedaan waarvan je later spijt had?

Nieuwsgierig naar meer?

Traveldiary: awesome Bali

Travel Inspo: Lonely Planets Best in Travel 2019

♥ Janet

56 thoughts on “That One Time | die ene keer dat ik met mijn dikke reet op een olifant heb gezeten

  1. same shame here… Het was notabene een olifanten opvang en er werd gesproken alsof de olifanten daar super goed verzorgd werden. het is inmiddels al zo’n 10 jaar geleden geloof ik en ik was mij er totaal niet bewust van. zoals meer dingen in mijn leven tegenwoordig. Ik ben ook benieuwd waar ik mij over 10 jaar weer over verbaas, ik hoop wat minder. Ik probeer nu echt bewust met alles om te gaan zodat ik in ieder geval een keuze kan maken en mij niet laat meesleuren door wat normaal lijkt.

  2. Goed dat je dit deelt en hier zo eerlijk over bent. Ik vind het vreselijk dat dit soort dingen nog steeds gebeuren. Jaren terug kon je het gooien op onwetendheid, maar nu in 2019 met het internet etc. zou iedereen dit toch moeten weten?

    Zelf bezochten wij in Bali een koffieplantage, waar ze dus van die katten bleken te hebben. Zo zielig! Echt spijt ook dat ik daar ben geweest.
    Linda onlangs geplaatst…De chinese muur zonder toeristen? Bezoek de Chinese muur bij GubeikouMy Profile

  3. Goed verteld Janet! Ook ik wilde jaren geleden op een olifant rijden…we wisten toen ook niet beter. Iedereen wilde op een olifant rijden en met dolfijnen zwemmen. Gelukkig zijn we de laatste jaren steeds wijzer geworden en weten steeds meer mensen dat ze het niet moeten doen.

  4. Geweldig titel en geweldig inhoud. Mooi dat je dit op deze manier neerzet. Ik denk dat er met jou een hele hoop mensen die dit hebben gedaan en nu spijt hebben, maar nóg meer mensen die het hebben gedaan en nu nog geen idee hebben.
    Ik denk dat je met dit artikel veel mensen aan het denken zet, en wellicht ook meer van dit soort acties voorkomt in de toekomst.

  5. Zalige blogtitel 🙂
    Ik begrijp je volledig. In Nepal hadden we ook die optie maar heb ik geweigerd toen ik zag hoe ze die olifanten pijnigden omdat ze moesten luisteren.

  6. Ik heb er spijt van dat ik ooit geld heb uitgegeven om naar een park te gaan waar slangen en krokodillen in gevangenschap leefden. Ik heb gelukkig nooit op de rug van een wild dier gezeten. Je moet je altijd afvragen: kun je in het wild ook wilde dieren aaien, dragen of erop rijden? Nee? Dan kan het dus ook niet op die locaties. Olifantenritjes, wandelen met jaguars, selfies met een tijger… het is onmogelijk als de dieren in het wild leefden. Geniet van die prachtdieren, maar op gepaste afstand en in de vrije natuur.

  7. Mooi verteld Janet. Ik heb ook ooit op een olifant gereden. 2 of 3 keer zelfs, ook omdat ik het niet wist. Er was toen gewoon geen informatie over, in elk geval niet daar waar ik het las.. internet was destijds nog amper in gebruik. Nu zou ik het zeker niet meer doen, wetend wat ik nu weet.

    1. Gelukkig maar dat we nu steeds meer weten hierover en dat er steeds meer mensen bewust worden van wat er allemaal gebeurd met je dieren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge