Jordanië traveldiary #2 dwalen in Petra en touren door Wadi Rum

by thatonetime
28 comments

Mijn reis door Jordanië was een afwisselende reis. Met afwisseling tussen natuur en cultuur; van eeuwenoude ruïnes tot eindeloos falafel eten en van dobberen in het water tot urenlang hiken door de woestijn. Wat ik in Jordanië heb gedaan, lees je in deze traveldiary van Jordanië.

Traveldiary Jordanië 2019

Dag 3: Petra

In de ochtend staan we op tijd klaar om met z’n zevenen een taxi te pakken van Amman naar Wadi Musa. Dit dorp is de toegangspoort naar Petra. De reis duurt een aantal uren, maar vliegt voorbij. Éénmaal in wadi Musa nemen we afscheid van onze taxigenoten en check ik, samen met twee andere reisgenoten, in bij het Rafiki hostel en maken we ons klaar voor een dag hiken in Petra.

Aan het einde van de ochtend beginnen we aan de wandeling naar Petra. In Jordanië is het eigenlijk overal heuvel op, berg af. Het begin van onze wandeling is gemakkelijk, alleen maar naar beneden. Tijdens onze wandeling worden we omringd door schoten. Het was wel even wennen, maar de locals maken ons al snel duidelijk dat er niets ergs aan de hand is. Er is een diploma-uitreiking, dus ze schieten juist als ‘viering’. Dit gebeurt de hele dag door, toch bijzonder om schoten zo dichtbij te horen.

Eenmaal bij de ingang van Petra, moeten we onze Jordan Pass laten scannen. Dit is de eerste plek, waar ze de Jordan Pass ook daadwerkelijk willen zien en ook scannen.

We beginnen aan onze tocht. We wandelen een kilometer voor we bij de Siq aankomen. De Siq is een canyon waar je doorheen kunt wandelen om uiteindelijk bij the Treasury aan te komen. Gelijk als we binnen zijn, worden ons ezel- en paardenritjes aangeboden. Wij slaan dit vriendelijk af, maar dat weerhoudt de locals er niet van om dit te blijven vragen.

In de Siq genieten we van de laatste kleine stukjes schaduw. Het valt ons mee hoe druk het er is, ook al is het midden op de dag. Na een kilometer of twee komen we aan bij the Treasury, welke je op vrijwel alle ansichtkaarten kunt vinden. The Treasury is het populairste bouwwerk, waardoor de meeste toeristen alleen hiervoor komen en dan Petra weer verlaten. Zo zonde, want Petra is niet overdreven een hele stad.

Nadat we genoeg foto’s hebben geschoten bij the Treasury, beginnen we aan onze klim omhoog, om van bovenaf de berg foto’s te maken van het imposante bouwwerk. We moeten 1 dinar te betalen om een foto te mogen maken, want de locals zijn inmiddels ook wel slim genoeg om overal een slaatje uit te slaan. Net als een fles water waar je opeens drie keer zoveel voor betaalt, maar geef ze eens ongelijk.

Na onze klim, verkennen we de rest van Petra. We volgen de Street of Facades, verkennen het amfitheater en gaan naar de Royal Tombs. Het is inmiddels al vrij heftig om middenin de zon te lopen, laat staan als je ook nog eens trappen op moet lopen.

We lopen door naar de Colonnaded Street en begeven ons naar het pad wat ons naar the Monestary zal leiden. We hebben echter niet zoveel research gedaan en beginnen aan deze hike, terwijl we geen idee hebben hoe ver het is. Ruim 800 treden moeten we beklimmen, in de brandende zon. Achteraf was dit niet een heel tof idee, na alle andere dingen die we al hadden gedaan. De 800 treden zijn hels en ik heb het echt moeilijk.

Ik heb het meerdere malen geprobeerd op te geven, maar mijn reisgenoten hebben me er doorheen weten te slepen. Ruim 800 treden verder kom ik bezweet, vermoeid en half dood aan bij the Monestary. De Monestary is ook een gigantisch bouwwerk, zelfs nog veel groter dan the Treasury en het enige wat ik het komende half uur doe, is vanaf een bankje onderuitgezakt genieten van het imposante bouwwerk. Met een koud, welverdiend drankje in mijn hand. Zittend op dat bankje, in de midden van de woestijn, ben ik toch ontzettend blij dat ik mijn tocht heb doorgezet (inclusief heel veel flesjes water).

Nadat ik weer enigszins ben uitgerust, beginnen we aan onze weg terug. Weer ruim 800 treden afwerken, maar gelukkig ga ik dit keer naar beneden waardoor de tocht toch wel wat gemakkelijker wordt. Aan het einde van de middag hebben we alle treden afgelopen en lopen we via de Colonnaded Street terug naar the Treasury. We hebben echt geluk, want vrijwel alle toeristen zijn al weg. Er is niemand meer te bekennen en we hebben the Treasury helemaal voor onszelf, ideaal!

Uiteindelijk lopen we zeer voldaan, maar ontzettend moe terug naar Wadi Musa, terug naar ons hostel. De laatste traptreden bij ons hostel zijn hels, zo erg dat ik ze maar omhoog kruip. Het wordt nog erger als ik ook nog te horen krijg dat de kamer op de derde verdieping is, wat een drama. Mijn benen kunnen niet meer.

Eigenlijk was het plan om in de avond terug te gaan naar Petra, om ‘Petra by night’ bij te wonen. Na deze dag houd ik het echter voor gezien, aangezien ik geen stap meer kan verzetten. Ik kijk nog wel de mooie zonsondergang vanaf de rooftop, maar dan is het alleen nog tijd om ergens te eten en verder helemaal niets te doen. Tijdens het eten worden we ook weer vergezeld door schoten om ons heen, maar ook nu schijnt het nog steeds van de ‘viering’ te zijn.

Jordanië: Petra
Jordanië: The Siq, Petra