Jordanië traveldiary #4 Aqaba en drijven in de Dode Zee

by thatonetime
36 comments

Mijn reis door Jordanië was een afwisselende reis. Met afwisseling tussen natuur en cultuur; van eeuwenoude ruïnes tot eindeloos falafel eten en van dobberen in het water tot urenlang hiken door de woestijn. Wat ik in Jordanië heb gedaan, lees je in deze traveldiary van Jordanië. In deze traveldiary vertel over mijn belevenissen in Aqaba en de Dode Zee.

Traveldiary Jordanië 2019

Dag 12: Aqaba

Terug in Aqaba. Terug van weggeweest. Mijn eerste dagen in Aqaba waren al een succes, dus ik was blij om terug te zijn. Vandaag ga ik in de ochtend naar het strand met een aantal reizigers van het hostel. Elke keer als ik bij het publieke strand kom in Aqaba, is het een grote drukte met locals. We halen vervolgens ergens een ontbijtje met een lekkere fruitshake. Precies zo’n dag als anderen in Aqaba en ik vind het heerlijk.

Na een ochtendduik ga ik weer snorkelen in South Beach. Dit keer ga ik samen snorkelen met een Poolse meid en een Egyptische jongen. Ik vraag aan de mensen van het hostel of we terug kunnen naar naar de plekken van onze laatste snorkeltrip, want daar was het koraal fantastisch. Om over het rif heen te zwemmen blijkt deze keer echter een hele uitdaging.

Het koraalrif ligt erg dicht aan het wateroppervlak, waardoor je er amper overheen kunt zwemmen (zonder koraal en dergelijke aan te raken). Hoewel ik hier de eerste twee snorkeltrips niet veel moeite mee leek te hebben en vrij gemakkelijk een gangbare route over het koraal kon vinden, is het nu een stuk moeilijker.

We lijken compleet de verkeerde route te hebben genomen en proberen met z’n drieën achter elkaar te peddelen over het koraal, zonder iets te raken. Hoe verder ik ga, hoe moeilijker en ondieper het wordt, totdat ik om de haverklap met mijn kleren achter het koraal blijf haken. Onmogelijk. Teruggaan is net zo’n slechte optie als verdergaan en op een gegeven moment lig ik zo’n beetje letterlijk op het koraal, hoe dom.

In een poging om naar een diep stukje zee te gaan, probeer ik in een gekke beweging over het koraal te gaan, zonder het veel aan te raken maar dat was gedoemd te mislukken. Ik raak iets, waardoor ik in paniek reageer door in een spastische beweging mijn hele bovenbenen over het koraal te schuren.

Het is pijnlijk, niet normaal zelfs. Mijn benen raken direct opgezwollen en ik raak redelijk in paniek. Mijn reisgenoten proberen stuntelend terug te gaan naar de waterkant en ik roep in paniek de man van het hostel. Die staat ergens verderop zijn avondeten bij elkaar te vissen, maar hij komt direct aansnellen als ik hem roep. Hij leidt me snel uit het water, het strand op en probeert me tussendoor te kalmeren.

Waar we een eeuwigheid over gedaan hebben om een paar meters over koraal te peddelen, lijk ik nu binnen een minuut op het strand te staan.. zul je altijd zien. Mijn benen zijn pijnlijk en ontzettend dik geworden, maar de beste man belooft me dat ik niet naar een dokter hoef en dat het binnen vijf minuten beter zal gaan. Hij gooit heel wat drinkwater over mijn benen, zodat de jeuk minder wordt, het werkt gelukkig wel.

Na een paar minuten ben ik weer een beetje bijgekomen, maar mijn benen zien er niet uit. Tot zo ver het snorkelavontuur. Ik zeg tegen de andere twee dat ze lekker moeten gaan snorkelen en dat ik wel op het strand ga hangen. Zij zitten echter nog steeds te stuntelen om over het koraal te komen, dat ze niet veel later ook het water uitgaan. We komen even bij van dit frustrerende snorkelavontuur, maar een uurtje later wil ik toch nog een poging wagen. Omdat ik weet hoe mooi het is. De pijn is gelukkig wel, maar benen zien er niet uit maar dat zal toch niet beter worden.

Eenmaal terug in het water, prikt het een beetje maar het is prima te doen, als ik langer in het water blijf. Ditmaal gaan we op een andere plek het water in en je raadt het misschien al: binnen een minuut was ik het hele koraalrif over en zwom ik in de diepe oceaan. Tuurlijk. Dan ben ik er misschien hardleers achter gekomen hoe ik moet zwemmen, maar ik ben er nu wel. Beter laat dan nooit.

De andere twee blijven in het ondiepe water hangen, maar ik wil langs het koraalrif zwemmen dus ik ga een stukje alleen op pad. Het is er weer prachtig! Nu weet ik weer waarom ik voor de derde keer bij South Beach ga snorkelen. Ik geniet van het koraal, de vissen en de kleuren. Het is er zo mooi en al die pijn zeker waard.

Aan het einde van de middag maken we er een einde aan en gaan we terug naar het hostel, waar ik de rest van de avond moet bijkomen van mijn snorkelavontuur. Ik doe even een middagdutje, waarna ik samen met het Poolse meisje eten ga halen. We halen pizza en eten dit op bij het hostel. Na het eten, maken we een wandeling door Aqaba. We gaan op zoek naar het busstation om een kaartje te halen voor de bus naar Amman. De Poolse meid wil morgenochtend namelijk vertrekken.

Ik koop nog geen ticket, omdat ik nog niet goed weet wat mijn plannen zijn. Wellicht nog een dag in Aqaba blijven om te snorkelen, of ook terug te gaan naar Amman omdat ik ook nog naar de Dode Zee en Wadi Mujib wil. Keuzes.. Ik haal wat yoghurt om op mijn bovenbenen te doen, dus ik loop een tijdje met prachtig ingesmeerde witte bovenbenen rond. Het werkt gelukkig wel, het is lekker verkoelend. De rest van de avond breng ik door in het hostel. We luisteren muziek, praten over onze reizen, dansen, eten en drinken wat. Genieten!

Traveldiary Jordanië: Aqaba
Traveldiary Jordanië: Aqaba sunset