That One Time #6 | die ene keer dat ik met mijn dikke reet op een olifant heb gezeten

Goed.. zo groot is die kont van mij niet, maar verder is hier niets aan gelogen. Ik heb op een olifant gezeten. Ik heb zelfs een ritje gemaakt op een olifant. Hoe en waarom ik dat deed lees je hier.

Zo’n acht jaar geleden werkte ik als een au-pair in Australië, en om daar ook even te genieten van een welverdiende vakantie, vertrok ik samen met een vriendin naar Bali. Mijn eerste ontmoeting met Indonesië, en zelfs mijn eerste ontmoeting met Azië.

We genoten van het gezellige Kuta, het rustige Ubud en bezochten de mooiste tempels en groenste rijstvelden. Hier kwam ik voor het eerst in aanraking met brutale apen, letterlijk. Ook gingen we diep de jungle in, waar ik dus voor het eerst met mijn dikke reet op een olifant heb gezeten.


Mijn rit op een olifant

Na een uurtje rijden met de tuktuk werden we diep in de jungle gedropt op een prachtig uitzichtpunt. We hadden het mooiste uitzicht over de bossen, en zo ver we konden kijken zagen we alleen maar groen. We werden verwelkomt met een lekker sapje, waarna de vriendelijke meneer ons meenam naar de plek waar het allemaal begon.

Oog in oog met een olifant. Ik vond het prachtig. Ik kon een olifant aaien. Het lieve dier gaf geen kik en liet alles zonder iets te doen toe. Wist ik veel dat het dier vast wel had geleerd dat het geen keuze had.

Samen met mijn vriendinnetje namen we plaats op het bankje wat op de rug van de olifant bevestigd was en toen gingen we op pad. Het was een prachtige route door de jungle, de olifant banjerde rustig tussen de groene bladeren door en wij genoten met volle teugen. We vonden het hilarisch dat de olifant tussendoor ook nog eens moet plassen en kakken tegelijk, met keutels zo groot als kokosnoten.

Na het ritje gingen we nog gezellig met de olifant badderen. De olifant was na de rit wel toe aan wat verkoeling, snap ik wel. Er stonden nog wat pilaren in het water, waar de olifant zelfs nog even zonder tegen te stribbelen op ging paraderen.

De jungle op Bali, Indonesië
Op Bali bieden ze vaak een rit op een olifant aan, NIET DOEN!
Op de rug van een olifant po Bali, NIET DOEN DUS!
De jungle op Bali, Indonesië
De jungle op Bali, Indonesië

Waarom zou je dat doen?

Hoe dan? Hoe kan ik dit ooit gedaan hebben en hoe kan ik dit in hemelsnaam leuk hebben gevonden?

Het antwoord op die vraag weet ik nu ook echt niet meer. Ik was onwetend, wist het niet. Ik wist niet dat de dieren zo slecht behandeld werden en ook niet wat een ritje op de rug van een olifant met het dier doet.

Nu weet ik wel beter. Beter nog; ik verafschuw die domme toeristen die dit nu doen. En dat terwijl ik zelf ooit die domme, onwetende toerist was. Ik vind het zo erg om te zijn hoeveel toeristen hedendaags nog werkelijk geen idee hebben wat ze doen.


Een rit op een olifant is NIET OKÉ!

Een ritje maken op een olifant is niet oké. De olifanten worden ontzettend slecht behandeld, en ze worden in bedwang gehouden met haken door de mahouts (verzorgers). Bovendien is het erg slecht voor de rug van het dier. Inmiddels weet ik dat en probeer ik mijn best te doen om zoveel mogelijk mensen hier bewust van te maken.

In mijn optiek kan er nooit genoeg aandacht zijn voor de dierenleed in de wereld, want er is ZO-VEEL dierenleed op onze aarde. Er gebeuren nog steeds zoveel dingen die niet oké zijn. Zo heeft het World Animal Protection een lijst gemaakt met de 10 meest voorkomende, verschrikkelijke toeristenattracties, waarbij dieren op een nare manier betrokken worden. Lees de lijst goed door en denk een tweede keer na voordat je een dergelijke activiteit wilt ondernemen.

Een rit op een olifant is één van de wreedste toeristische (dieren)attracties.

Heb jij ooit iets gedaan waarvan je later spijt had?


Nieuwsgierig naar meer?

Traveldiary: awesome Bali

#1 | Die ene keer dat ik ratten op mij had lopen

#2 | Die ene keer dat een politieagent mij mee uit vroeg

#3 | Die ene keer dat het vliegtuig bijna neerstortte

#4 | SHIT! Mijn vlucht is geannuleerd..

#5 | YES! Ik ga alsnog op reis!


Beginnen met de voorpret?

Een reis door Indonesië plannen?

Individuele reizen indonesië

Ook nog een reisgids nodig voor je reis?

♥ Janet

63 thoughts on “That One Time #6 | die ene keer dat ik met mijn dikke reet op een olifant heb gezeten

  1. Ook ik heb het ooit gedaan… heel slecht. En de tijger tempel bezocht in Thailand. Tijdens dezelfde reis vijftien jaar geleden. Ik was dom, naïef en onwetend en heb er spijt van. Bij de civetkatten in kooien in Indonesië ben ik snel weggelopen. Zelfs zonder voorlichting kon ik zien hoe zielig dat was.

  2. Ik denk dat je je op zo’n moment laat mee slepen door de omgeving waardoor je niet ziet dat zo’n ritje met een olifant niet goed is voor het dier. Pas later komt dan het besef

  3. Toevallig had ik het gisteren nog met mijn 7-jarige dochtertje over dolfijnen. Ze las een oud(kinder)boek nota bene wat een huisarts bij de leeshoek van de praktijk had neergelegd. We bekeken de foto’s samen en ik vertelde haar dat het eigenlijk heel zielig (en slecht) is dat dolfijnen niet in vrijheid leven. Van de foto dat een dolfijn door een brandende hoepel sprong ging ik helemaal ‘uit mijn plaat’.

    1. Bijzonder dat het ook nog in veel boeken voorkomt.. zelfs bij de huisarts blijkbaar. Een dolfijn door een brandende hoepel is toch niet te geloven!

  4. same shame here… Het was notabene een olifanten opvang en er werd gesproken alsof de olifanten daar super goed verzorgd werden. het is inmiddels al zo’n 10 jaar geleden geloof ik en ik was mij er totaal niet bewust van. zoals meer dingen in mijn leven tegenwoordig. Ik ben ook benieuwd waar ik mij over 10 jaar weer over verbaas, ik hoop wat minder. Ik probeer nu echt bewust met alles om te gaan zodat ik in ieder geval een keuze kan maken en mij niet laat meesleuren door wat normaal lijkt.

  5. Goed dat je dit deelt en hier zo eerlijk over bent. Ik vind het vreselijk dat dit soort dingen nog steeds gebeuren. Jaren terug kon je het gooien op onwetendheid, maar nu in 2019 met het internet etc. zou iedereen dit toch moeten weten?

    Zelf bezochten wij in Bali een koffieplantage, waar ze dus van die katten bleken te hebben. Zo zielig! Echt spijt ook dat ik daar ben geweest.
    Linda onlangs geplaatst…De chinese muur zonder toeristen? Bezoek de Chinese muur bij GubeikouMy Profile

  6. Goed verteld Janet! Ook ik wilde jaren geleden op een olifant rijden…we wisten toen ook niet beter. Iedereen wilde op een olifant rijden en met dolfijnen zwemmen. Gelukkig zijn we de laatste jaren steeds wijzer geworden en weten steeds meer mensen dat ze het niet moeten doen.

  7. Geweldig titel en geweldig inhoud. Mooi dat je dit op deze manier neerzet. Ik denk dat er met jou een hele hoop mensen die dit hebben gedaan en nu spijt hebben, maar nóg meer mensen die het hebben gedaan en nu nog geen idee hebben.
    Ik denk dat je met dit artikel veel mensen aan het denken zet, en wellicht ook meer van dit soort acties voorkomt in de toekomst.

  8. Zalige blogtitel 🙂
    Ik begrijp je volledig. In Nepal hadden we ook die optie maar heb ik geweigerd toen ik zag hoe ze die olifanten pijnigden omdat ze moesten luisteren.

  9. Ik heb er spijt van dat ik ooit geld heb uitgegeven om naar een park te gaan waar slangen en krokodillen in gevangenschap leefden. Ik heb gelukkig nooit op de rug van een wild dier gezeten. Je moet je altijd afvragen: kun je in het wild ook wilde dieren aaien, dragen of erop rijden? Nee? Dan kan het dus ook niet op die locaties. Olifantenritjes, wandelen met jaguars, selfies met een tijger… het is onmogelijk als de dieren in het wild leefden. Geniet van die prachtdieren, maar op gepaste afstand en in de vrije natuur.

  10. Mooi verteld Janet. Ik heb ook ooit op een olifant gereden. 2 of 3 keer zelfs, ook omdat ik het niet wist. Er was toen gewoon geen informatie over, in elk geval niet daar waar ik het las.. internet was destijds nog amper in gebruik. Nu zou ik het zeker niet meer doen, wetend wat ik nu weet.

    1. Gelukkig maar dat we nu steeds meer weten hierover en dat er steeds meer mensen bewust worden van wat er allemaal gebeurd met je dieren.

  11. Ik heb eind jaren 90 ook olifantenritjes gemaakt, in Thailand en in Nepal. Het was toen nog ‘tof’ als je dat deed, maar het voelde niet goed. Ik had het gewoon niet moeten doen. Die 2e keer (in Nepal) kon ik niet eens nee zeggen omdat het voor mijn werk (op een reisbureau destijds) op het programma stond.
    Maar het is helemaal niet tof. Ik zou het nu absoluut niet meer doen.
    Denise onlangs geplaatst…Wandelen in Puglia: hiken in de hak van de laarsMy Profile

    1. Toen ik voor het eerst begon met reizen, hoorde ik over het Tiger Kingdom in Thailand. Dat was ook zo cool om heen te gaan en een foto samen met een tijger te maken. Gelukkig heb ik dat uiteindelijk nooit gedaan!

  12. Je wist toen niet beter, dus neem het jezelf echt niet kwalijk. Vind ik het echt top, dat je het nu wel beseft. Want op dieren moet je niet rijden, maar dat is echt mijn mening.

  13. Goed dat je dit onder de aandacht brengt. Ik heb zelf 2 jaar in Spanje gewoond en verafschuw volkomen de stierengevechten. Ik kan niet begrijpen dat iemand daarin plezier heeft.

  14. Ik heb een keer op een kameel gezeten en ik vondt t ook niet leuk en echt zielig.. toch is het wel een mooie en bijzondere foto van jullie. Ik wist niet dat dolfijnenshows slecht waren

    1. Bijzonder he om zo’n hele lijst te lezen.. Ik had ook niet door dat er bij zoveel activiteiten de dieren zo slecht behandeld werden.

  15. Heel mooi verwoord! En inderdaad, alleen al die foto waar jullie zo ‘leuk’ op staan is niet meer leuk om naar te kijken, als je beseft wat het dier moet doorstaan. Maar des te beter dat je er over schrijft en er andere mensen hopelijk ook van weerhoudt! 😉 X

  16. Met tegenzin heb ik heel lang geleden tijdens een groepsrondreis in Thailand ook een ritje op de rug van een olifant gemaakt. Ik vond het no fun. Ik vond het zielig en het voelde totaal niet goed. Jaren later las ik de verschrikkelijk misstanden achter de olifanten-toeristen industrie. Bewustwording dat dit afschuwelijke dierenleed moet worden afgeschaft is daarom erg belangrijk. Goed dat je dit met je blogpost onder de aandacht brengt.

  17. 8 jaar geleden was dit allemaal niet zo bekend voor het grote publiek. Laat het een mooie herinnering blijven zonder dat je je schaamt. Als je het nú had gedaan was het veel erger geweest.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge